آرشيو دسته ‘من’

نشانه

وقتی می گوییم مسیر زندگی یعنی راهی که تنها یک بار می تواند پیموده شود

ماگاهی نیازمندیم به حرف زدن

ما گاهی نیازمندیم به حرف زدن باکسی که در پایان کلام، از صمیم قلب بگوییم «آرام شدم…»

شکار

زنجیره ای در این عالم باید برهم و باهم پیوسته شود که بشود کلمه ای از سر قلمی بچکد

تکمله

نوشتم که به بهانه آن، خلقت های سابق را ترمیم و تاکید و یا طرح اشکال کنم

حافظ و بحرانش!

گفتم «دیدی… دیدی… حتی حافظ هم چنین مرد مزخرفی بوده»!

کشکول

اینگونه‌نویسی را نه به تقلید از بهایی و نراقی و امثالهم بلکه به شیوه کتاب آسمانی خویش یافتم